جلیل سامان کارگردان آثاری چون «زیرخاکی»، «نفس»، «پروانه» و «وقت بودن» میگوید: «مخاطبان در زمانی که اینترنت محدود و یا قطع بود، مجبور بودند تلویزیون نگاه کنند اما تلویزیون جذابیت کافی را برای جذب مخاطب ندارد و در رقابت با پلتفرمها عقب افتاده است.»
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین به نقل از ایرنا، جلیل سامان کارگردان آثاری چون «زیرخاکی»، «نفس»، «پروانه» و «وقت بودن» میگوید: «مخاطبان به سمت محتوای سرگرمکننده میروند و هرجا سرگرمکنندهتر باشد، مخاطبان بیشتری به خود جذب میکند. البته تلویزیون گستردگی پوشش بیشتری دارد اما در سالهای اخیر کیفیت آثار در حدی نیست که مخاطب را جذب کند؛ میتوان گفت مخاطبان در زمانی که اینترنت محدود و یا قطع بود، مجبور بودند تلویزیون نگاه کنند اما تلویزیون جذابیت کافی را برای جذب مخاطب ندارد و در رقابت با پلتفرمها عقب افتاده است.»
سامان درباره دلایل کمتربودن مخاطبان آثار تلویزیونی نیز توضیح میدهد: «پلتفرمها امکان جذب بازیگران بیشتری را دارند و تلویزیون این امکان را ندارد، بخشی از این امکانات به حوزههای مالی و بخشی دیگر نیز به دلایل سیاسی برمیگردد، حتی برخی از بازیگران تمایل به کار برای تلویزیون ندارند. دلیل دیگر این است که تلویزیون به اندازه کافی برای کیفیت کارها انرژی نمیگذارد. تلویزیون به این منظور باید برای فیلمنامه زمان و برای کار بودجه در نظر بگیرد، حتی برای جذب کارگردان نیاز به انرژی دارد و باید شرایطی را فراهم کند تا گروههای دارای کار کیفی بهتر، دور هم جمع شوند.»
سامان توضیح میدهد: «بخشی از دلایل هم این است که پلتفرمها بسیاری از خطوط قرمز را رعایت نمیکنند و عملا میتوانند طیف بیشتری از مخاطب را جذب کنند؛ درواقع، جاذبههای غیرداستانی و به عبارتی جاذبه کاذب ایجاد میکنند در حالی که تلویزیون نمیتواند از این حیث با پلتفرم رقابت کند.»
این کارگردان درباره معرفی بازیگران تازهکار به سینما از طریق تلویزیون هم میافزاید: «تلویزیون همیشه این کار را میکند؛ بسیاری از بازیگران که در پلتفرمها کار میکنند و با تلویزیون قهر هستند، جایگاه گذشته خود را فراموش کردهاند؛ زمانی را که از طریق همین کارهای تلویزیونی با مردم ارتباط برقرار کردند و تلویزیون سکوی پرش آنها بود.»
سامان همچنین درباره ساخت آثار الف ویژه از طریق تلویزیون و تاثیرگذاری آن بر جذب مخاطبان اظهار میکند: «ساختن چنین کارهایی با کیفیت بالا تاثیر زیادی در جذب بازیگران خواهد داشت. هرچند به طور معمول ساختشان چندین سال؛ از ۵ تا ۱۰ سال، طول میکشد و با این وقفه، در عمل تاثیر زیادی در معرفی بازیگران ندارند اما میتوانند ماندگار شوند.»
او خاطرنشان میکند: «در تلویزیون فیلمنامههای خوبی کار نمیشود، کارگردانهای بسیاری هم که کارشان از نظر کیفی کارهای خوبی بوده است پلتفرم را به تلویزیون ترجیح دادهاند. در عین حال بازیگر هم دوست دارد در کار جذاب مشغول به کار شود.»
۲۴۲۲۴۲
