سرانجام وظیفه محوله از سوی امام را پذیرفتم و داد مستضعفان و ملت مظلوم، در طول تاریخ را از مستکبرانی مانند هویدا، خسروداد و ربیعی و رحیمی و پاکراوان، مقدم و نصیری و مهندس ریاضی و خلعتبری و جهانبانی و صدها سپهبد و سرلشکر و ساواکی و خوانین گردنکلفت و دیگر مفسدین فیالارض را به وجه احسن گرفتم و آنها را به پای میز محاکمه کشاندم و به جزای عملشان رساندم...
به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، دو تا سه روز پس از پیروزی انقلاب ۱۳۵۷، آیتالله صادق خلخالی به حکم آیتالله خمینی به عنوان حاکم شرع دادگاههای انقلاب منصوب شد. خلخالی در خاطرات خود مینویسد که امام خمینی او را فراخواند و حکم قضاوت شرعی و رسیدگی به پرونده متهمان رژیم پیشین را که به خط خود نوشته بود، به او نشان داد. به گفته خلخالی، او در ابتدا نسبت به پذیرش این مسئولیت تردید داشت و آن را کاری «سنگین و خونین» میدانست که میتوانست چهرهاش را در تاریخ انقلاب مخدوش کند. با این حال، امام خمینی با تأکید بر حمایت کامل از او و اعتماد شخصی، این مأموریت را به خلخالی سپرد. خلخالی در نهایت این مسئولیت را پذیرفت و آن را پاسخی به مطالبه تاریخی «داد مستضعفان» دانست.
نخستین جلسه دادگاه انقلاب به ریاست خلخالی، صبح پنجشنبه ۲۶ بهمن ۱۳۵۷ در دبیرستان علوی برگزار شد. در این جلسه، چهار تن از مقامات ارشد نظامی و امنیتی رژیم پیشین شامل ارتشبد نعمتالله نصیری (رئیس سابق ساواک)، سپهبد مهدی رحیمی، سرلشکر رضا ناجی و سرلشکر خسروداد محاکمه شدند. دادگاه تا ساعت ۱۰ صبح ادامه یافت و این افراد به اتهام مشارکت در شکنجه، کشتار مردم، خیانت به کشور و «افساد فیالارض» به اعدام محکوم شدند. حکم در همان روز، ساعت ۲۳:۴۰، در پشتبام مدرسه علوی اجرا شد.
پس از اجرای این احکام، سازمان مجاهدین خلق ایران با صدور پیامی خطاب به آیتالله خمینی، از این اقدام به عنوان حرکتی «انقلابی و قاطع» استقبال کرد و آن را مایه تسلی خانوادههای قربانیان دانست. در این پیام، بر ضرورت تسریع در مجازات دیگر عوامل رژیم پیشین تأکید شد و قصاص به عنوان شرط حیات سیاسی و اجتماعی جامعه انقلابی معرفی گردید.
متن کامل روایت خلخالی را در این باره از اینجا بخوانید.
۲۵۹
