علامه امینی در سفر به کتابخانه سلیمانیه استانبول، پس از توسل به امام حسین (ع)، با یاری یک شیعه دلسوز موفق شد نسخهای نادر و کامل از حدیث قدسی «لولاک» را بیابد که در آن نام مبارک امام حسین (ع) نیز به عنوان علت آفرینش جهان ذکر شده است.
به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، شناخت امام حسین(ع) تنها در مرور یک واقعه تاریخی خلاصه نمیشود؛ کرامات ایشان نیز بخشی از معرفت و محبت نسبت به آن حضرت است.
بنابر روایت حوزه،جرعهای از دریای بیکران کرامات ایشان را از کتاب «جرعهای از کرامات امام حسین (ع)» تألیف علیاکبر مهدیپور تقدیم حضورتان میکنیم.
امام حسین علیه السلام راز خلقت جهان
در فرازی از حدیث شریف کساء آمده است که خداوند منان خطاب به فرشتگان فرمود:
من آسمان برافراشته، زمین گسترده خورشید فروزان ماه تابان فلک چرخان، دریای روان و کشتی های در حال گشت و گذار را جز برای محبت این پنج تن که در زیر کساء هستند، نیآفریدم.
بیان حدیث قدسی صریح است، در اینکه پنج تن آل عبا علت خلقت و رمزآفرینش جهان هستی می باشند.
بر این اساس امام حسین علیه السلام یکی از رازهای خلقت و سبب آفرینش جهان می باشد.
آیه الله میر جهانی در کتاب شریف: «الجنه العاصمه از کتاب کشف المثالی تألیف: صالح بن عبد الوهاب بن عرندس، حدیثی را با سند متصل به جابر بن عبدالله انصاری روایت کرده که رسول گرامی از خداوند منان نقل کرده، که فرمود:
یا احمد لولاک لما خلقت الأفلاک، ولولا علی لما خلقتک ولولا فاطمه لما خلقتکما؛
ای احمد! اگر تو نبودی این افلاک را نمی آفریدم اگر علی نبود، تو را نمی آفریدم و اگر فاطمه نبود، شما را نمی آفریدم.
ابن عرندس از علمای بزرگ و شعرای سترگ قرن نهم هجری است. علامه امینی در مورد یکی از قصاید ایشان می نویسد:
در میان اصحاب مشهور است که این اشعار هرگز در مجلسی خوانده نشده جز این که حضرت بقیه الله ارواحنا فداه در آنجا حضور یافته است.
متن کامل این اشعار در منتخب طریحی آمده است. علامه میر جهانی نسخه ی خطی کتاب: کشف اللثالی را در کتابخانه ی علامه شیخ محمد سماوی در نجف اشرف دیده است.
روز دوشنبه ۲۴ ذیقعده الحرام ۱۴۳۴ برابر ۸۷/۱۳۹۲ ش در مشهد مقدس در حسینیه ی مرحوم آیه الله شیرازی قدس سره به دیدار صدیق ارجمند محقق توانمند حجه الاسلام والمسلمین آقای سید علی اصغر امینی رفتم و از ایشان داستان دیدارش با علامه ی امینی را جویا شدم.
فرمود: هنگامی که علامه ی امینی قدس سره از پاکستان آمده بود و در هتل علیزاده در بست بالا اقامت داشت به محضرشان شرفیاب شدم.
به هنگام بحث از سفر پاکستان فرمودند در کراچی به دیدن آقای حافظیان رفتم، نبود.
گفتم ایشان الآن در مشهد مقدس هستند، اگر امر بفرمایید ایشان را به محضر مقدستان می آورم.
فرمودند: مایل هستم ایشان را ببینم برای ساعت ۹ صبح فردا وعده گذاشتیم به اطلاع مرحوم حافظیان رسانیدم، ساعت ۹ صبح در معیت ایشان به خدمت علامه رسیدیم.
مرحوم حافظیان (۱۳۳۲ - ۱۴۰۰) ق) یک جلد از کتاب ارزشمند خود لوح محفوظ را به محضر علامه تقدیم نمود. آنگاه علامه ی امینی فرمود: شخصی به من مراجعه کرد و گفت:
شما در الغدیر گاهی مطلب مهمی را نقل کرده اید و منبع آن را بیان نکرده اید. من مراجعه کردم دیدم درست است، در مواردی منبع را فراموش کرده ام و لذا نیاز پیدا کردم به این که سفری به استانبول بکنم و در کتابخانه ی سلیمانیه به بحث و کنکاش بپردازم.
ساعات استفاده از کتابخانه بسیار محدود بود و آن برای یک تحقیق جامع و کامل وافی نبود. با سفیر عراق و تعدادی از شخصیت ها تماس گرفتم که مسئول کتابخانه برای من امکان استفاده بیشتر بدهد، امکان پذیر نشد.
شبی به مولای متقیان امیر مؤمنان علیه السلام متوسل شدم و گفتم مولا جان من برای شما تلاش می کنم، خودتان عنایتی بفرمایید.
اول صبح در زده شد، میزبان من آمد و گفت: کسی با شما کار دارد، گفتم: بیاید. آمد و گفت: من در کتابخانه ی سلیمانیه مسئولیتی دارم و خود شیعه هستم، من با تمام وجودم در خدمت شما هستم، هر کتابی که شما می خواهید عنوانش را به من بفرمایید، من دستگاه فیلمبرداری می برم در داخل کتابخانه از آن ها برای شما میکروفیلم می گیرم به شرط اینکه احدی از آن مطلع نشود و لذا خودم به سراغ شما آمدم شخص دیگری را نفرستادم و به این گونه هر چه نیاز داشتم ایشان فیلمبرداری می کرد و برای من می آورد.
آنگاه علامه ی امینی فرمودند: من در استانبول یادداشت های فراوانی در مورد امام حسن و امام حسین علیهما السلام برداشته ام که دو جلد بزرگ شده است اگر آنها چاپ شود به همان مقدار که الغدیر مفید بود، آنها نیز مفید خواهد شد.
آنگاه علامه ی امینی شماری از یافته های خود را برای مرحوم حافظیان شرح داد، از جمله فرمود:
من در این سفر تتمه ی حدیث لولاک را پیدا کردم و متن کامل آن چنین است:
یا احمد لولاک لما خلقت الأفلاک؛
ولولا علی لما خلقتک؛
ولولا فاطمه لما خلقتکما؛
ولولا الحسنان لما خلقتکم؛
ای احمد اگر تو نبودی این افلاک را نمی آفریدم؛
اگر علی نبود، تو را نمی آفریدم؛ اگر فاطمه نبود، شما دو نفر را نمی آفریدم؛
اگر حسن و حسین نبودند، شما سه نفر را نمی آفریدم.
این حدیث شریف صریح است در این که امام حسین علیه السلام نیز راز خلقت جهان هستی می باشد.
