شاعری که در 34 سالگی کشته شد و ۳۱ سال بعد در سکوت مرد/ او نام دخترش را نیما گذاشت اما به پیشگام شعر نو تاخت
در تاریخ ادبیات معاصر ایران، چهرههایی هستند که سرنوشتشان خود به تنهایی روایتی تأملبرانگیز از فرازونشیبهای فرهنگی این سرزمین به دست میدهد. فریدون توللی یکی از برجستهترین و در عین حال غمانگیزترین نمونههای این قاعده است. کسی که در اوج جوانی، پیشاهنگ طراز اول شعر نو بود؛ کسی که «رها» و «التفاصیل» او بالاترین پایگاه ادبی نسل خویش را رقم زد؛ و کسی که در نیمه دوم عمر، چنان از آن جایگاه رفیع فرو افتاد که مرگش با «کرسی سکوت» پذیرفته شد.